Jesse van der werf

2011-05-15T23:19:00.001-07:00

Dolmen du Divin from Enzo Nahumury on Vimeo.

Bleau weekend 19/20 maart.

2011-03-22T14:18:00.001-07:00

De weersvoorspellingen in Bleau zien er al een hele tijd perfect uit en ik moet wel een beetje van dit weer meepakken. Samen met Erik, Roman en Stefan beginnen we de zaterdag in Apremont. Na wat plaat schuiven, Hyper Plomb 7a en Hueco Depart 7a+ gaan we naar Bas Cuvier. Hier wil ik graag Neverland af maken maar ik had niet de motivatie om me door deze boulder heen te worstelen. We vertrekken snel naar Rempart waar Roman Big Golden, en Stefan en ik, Fourmis Rouges gaan proberen. Dit is één van de Big five maar heb nooit veel energie gestoken in een deel van deze boulders(ligt vast aan de hoogte). Gelukkig maak ik de val in Fourmis Rouges maar één keer mee en weet hem al in de tweede poging te klimmen. Stafan maakt ook snel gehakt van deze boulder. Big Golden is helaas niet droog genoeg en we gaan naar Baisers Voles, een boulder waar ik vaak langs ben gelopen maar nooit heb geprobeerd. Roman probeert het eerst maar strandt al snel op de overgang van verticaal naar het zeer aflopende gedeelte, wat dan ook meteen de crux is. Na Roman er een tijdje in te zien prutsen is het nu mijn beurt om iets te laten zien. Genoeg pads en meerdere spotters maakt de basis perfect om de val iets aangenamer te maken. Ondanks dit gedeelte goed voor elkaar te hebben stond ik niet stil bij wat er vervolgens ging gebeuren. Mijn poging strandde op hetzelfde punt als Roman en ik bereide mij voor op een gecontroleerde landing, maar bij het raken van de mat schoot er een enorme pijnscheut door mijn hak. Na m'n schoen van mijn pijnlijke voet getrokken te hebben komen we er achter dat mijn pad niet meer de demping heeft die hij in het begin had en ik was er dwars doorheen gegaan op een uistekende wortel. Top!
Next day. Perfecte dag met blauwe lucht, een zonnetje, nog veel huid, geen spierpijn maar een hak die te veel pijn doet om fatsoenlijk op mijn schoenen te kunnen staan.
Ondanks de pijn zijn we er toch op uit gegaan en hebben nog wat in Roche aux Oiseaux en Gorge aux Châts gadaan. Hier heb ik nog Morphine gedaan en een naamloze 7b maar helaas was er te veel pijn om er van te genieten. We zijn vervolgens ook iets eerder terug gereden….

IB begin Februari.

2011-02-27T11:01:00.000-08:00

De wrijving van deze dag was echt perfect maar er lag overal een dikke laag ijs op de blokken. Dus bleef het alleen bij het aanvoelen van wat pasjes.

Trip naar de Frankenjura.

2011-02-27T08:21:00.000-08:00

15 januari

Een weekendje Frankenjura samen met Roman en Suzan. Helaas zat het niet mee met het weer en was alles zeiknat, zelfs onder de daken kon er niet geklommen worden. Het was precies hetzelfde als in Bleau met kerst; warme vochtige lucht en koude rots is een dodelijke mix. Dus hebben we in twee verschillende hallen geboulderd waarvan er één is opgezet door de DAV. Mooi trainingshok met veel mogelijkheden.

Lekker kansloos.

DAV boulderhalletje

Zelf een draaiwand......

Bleau Februari.

2011-02-27T06:46:00.000-08:00

Het is helaas alweer een tijdje geleden dat ik naar Bleau ben geweest, maar nu was het eindelijk weer zo ver. Ik kon bij de Haarlem posse in de gite wat een stuk beter was dan mijn eerste plan(camping). Ondanks een paar goede klimdagen heb ik toch mijn trip eerder moeten staken omdat ik niet weer zin had om een aantal dagen tegen natte derrie aan te kijken in de hoop dat er een boulder droog werd.

2011-01-04T14:41:00.000-08:00

Bleau anti climax.
Het plan was eigenlijk om in de eerste week van de vakantie naar Bleau te gaan, maar door hele slechte weersvoorspellingen en wat negatieve verhalen zag ik er toch van af. De tweede week zag het er toch een stuk beter uit en na een klimmaatje gevonden te hebben (Martin Claassen) was het tijd om op maandag te vertrekken. Na een snelle rit kwamen we aan in Cuvier om hier nog even los te klauteren. Helaas bleek dit toch wat lastiger te zijn aangezien op alle blokken nog een mooi laagje sneeuw en ijs lag. De tempratuur was eigenlijk perfect maar er waren maar enkele blokken vrij gemaakt, en het ijs krijg je er niet zo maar af.

Martin probeert de passen in Holey Moley.

Toch een beetje aan de krappe kant, die Couchsurfing adresjes.

De volgende dag was het weer totaal omgeslagen en totaal anders dan de weersvoorspellingen. Warme vochtige lucht en koude blokken zijn niet een goede combinatie en na een dag regen werden de blokken ook niet meer droog. Terug naar huis!!

NSKB 2010

2010-11-27T04:15:00.000-08:00

Chiel@NSKB 2010 from Toop on Vimeo.

Leuk filmpje van Toop.

Nacht van het Boulderen.

2010-11-26T08:12:00.000-08:00

De eerste finale boulder.

De tweede finale boulder en ook de lastigste, te zien aan mijn bakkes.

De derde finale boulder en net niet.

En toch nog op het podium naast deze super rat die er misschien toch niet zo heel blij mee was.
Fotos: Roman van der Werf

2010-11-13T03:03:00.000-08:00

2010-11-11T13:21:00.000-08:00

Eindelijk.

2010-11-09T13:30:00.000-08:00

Na een lange periode van blessureleed aan mijn vingers gaat het nu een stuk beter en is het weer tijd om naar bleau te gaan. Het weer ziet er goed uit voor deze week en we besluiten een caravan te huren op Le Pres. Natuurlijk ga ik niet meteen projecten, maar ik heb al wel een planning gemaakt met waar ik naartoe wil.

24(okt)Oasis.
De eerste dag begint al meteen goed met prachtig weer. Ondanks dat het ook vakantie is in Frankrijk, is het in Manoury erg rustig en kunnen we lekker genieten van alle rust. Oasis is de eerste boulder die ik na het opwarmen wil proberen. Ik heb al een paar filmpjes van deze boulder gezien en het is echt mooi sloperapparaat. Je moet vanaf twee randjes best ver naar een redelijke à-plat waarna je heel hoog gaat staan met je rechter voet op een goede tree. Vervolgens ga je met links naar een slechte afloper die helaas een beetje zanderig(blijvend) is en daarna hard doorhijsen. Dit eerste ging twee keer fout omdat ik niet ver genoeg op mijn voet ging zitten en het juist vanaf laag probeerde. Bij de derde poging lukte het en ondanks dat de waardering, die naar mijn mening iets aan de hoge kant is, is het zeker een aanrader. Le Plafond is ook nog een boulder die ik nog nooit gezien had en maar eens moest gaan bekijken. Het was dan ook even zoeken omdat het een laag lang dak is dat niet heel zichtbaar ligt. Ondanks zijn mindere ligging is het toch een gave,fysieke dakboulder die ik wist te flashen.

25 Cuvier. Begin van de dag toch weer even naar Manoury om een gedeelte te bekijken waar ik nog niet was geweest. Hier tref ik Soupçon 7a aan. Na wat circuitboulders gedaan te hebben gaan we ook nog even naar Bas Cuvier om een paar oude boulders te herhalen. Alleen toppers. La Bérézina 7c,Cortomaltèse 6c+ (6c),en nog een 6b op het zelfde pleintje maar weet de naam niet.

Rustdag in Parijs.

27. Apremont.
Na een goede rustdag in Parijs gaan we een dagje in Aperemont rondhangen. Ondanks dat ik al vaak in Bleau ben geweest is dit een van de grote gebieden waar ik weinig ben geweest. Er zijn dus nog veel klassiekers te doen zijn hier en het weer is super. Eerst naar Onde de Choc 7b een supergave boeg die al erg lang op mijn verlanglijstje staat. Maar eerst opwarmen en Tailler en Pièce 6c+/7a proberen te klimmen. Op deze boulder verslikte ik me een beetje maar wist hem nog wel in de eerste poging te doen(op mijn tandvlees). Nu Onde de Choc die zo op het oog de moeilijkheid boven in lijkt te hebben. De eerste twee pogingen mislukten omdat ik te vroeg met mijn rechterhand naar de slechte afloper ging op het einde. Na een kleine aanpassing deed ik deze mooie boulder. Hieronder de namen van de boulders die ik hier nog gedaan heb, allen zeker aanraders. Égoïste assis 7a+, Marginal droite 7b

Onde de Choc (foto's:Paloma)

Marginal(foto's Paloma)

Op het einde van de dag kon ik het toch niet laten om naar een oud project te gaan om een nieuwe methode uit te proberen. Snel met één pad naar Neverland 8a om deze nieuwe methode te proberen en na tien minuten heb ik al succes en kon ik weer snel terug(voor de volgende keer:))

28. Coquibus.
Vandaag een dagje naar Coquibus te samen met Marijn die we eerder deze week waren tegengekomen. Het plan is naar King Cobra 7b+ te gaan die in een klein gebied ligt waar niet veel boulders liggen. We warmen op in Compression Ministérielle 7a+ wat een echt juweeltje is, helaas niet echt een hele goede opwarmer. Helaas was King Cobra nat en ook niet de boulder die wij verwacht hadden, we besluiten nog wat aan te pielen in wat geinige boulders in dit gebied. De volgende boulder is Tonnerre de Brest 7b die ik al eens eerder had geprobeerd, maar toen niet durfde uit te klimmen door wat sneeuw dat op de top lag. Het is echt een plaatje tussen deze blokken puinhoop. Na een aantal keer proberen komen we alle twee op een punt dat we de laatste pas nog moeten maken maar het nog niet echt durven. Voor het einde zit er nog een klein randje, deze wist ik toch nog te bereiken maar door mijn kleine meuk fobie en ook wel een beetje door de hoogte besluit ik deze poging te staken en het niet verder te forceren. Marijn wist 'm nog wel te doen en zelfs met het kleine randje.

29. Cuvier en Apremont.
Deze laatste dag hebben we in Cuvier rond gehuppeld en nog even in Apremont waar ik nog een aantal mooie boulders weet te vinden; Happy Boulder 7a+ Clin d'Œil 7a. Hiermee eindigt de eerste bouldertrip in lange tijd. We hebben een superweek gehad met prachtig weer.

Zomervakantie

2010-08-07T04:25:00.000-07:00

Afgelopen jaar weinig geklommen op de hoop dat mijn vinger blessure zou verbeteren. Tijdens de BBX ging het best goed maar zat er de volgende dag toch weer vocht in het gewricht. Toen heb ik de knoop doorgehakt en bij een handchirurg een spuit( Corticosteroïde) er in laten zetten. Het fijne hiervan is dat de pijn al snel weg is maar hier zit ook het gevaar. Pas na 4 maanden kan ik zeggen of het geholpen heeft en in die tijd moet ik het echt rustig aandoen. Natuurlijk wel blijven sporten(fitnessen/beetje klimmen) om fit te blijven.
Met de zomervakantie wel naar een paar bouldergebieden geweest om voornamelijk rond te kijken en te genieten van de omgeving. Ik heb wel een beetje geboulderd maar het kwam niet verder dan boulders met bakken(5+)

Bleau Meivakantie

2010-08-07T04:19:00.000-07:00

2010-04-16T13:15:00.000-07:00

Boulderen aan touw.

Na lange tijd niet buiten geklommen te hebben was het nu dan eindelijk weer zo ver. De planning was om naar Bleau te gaan maar het weer zag er niet super en dus heb ik besloten met Roman en Suzan naar de franken gegaan. Mijn middel vingers zijn nog verre van goed maar kan er al wel redelijk aan harken zolang het maar niet vol arque is. Nu is de Franken niet het ideale gebied voor iemand met dit probleem, maar Roman verzekerde mij dat ik er veel kon doen.

De eerste dag begonnen we op Waischenfelder Turm, een fraai uitziend gebied maar wel een beetje verticaal. Suzan begon al meteen met een 8 die er niet al te makkelijk uitzag. Ik kon natuurlijk niet achterblijven en begon ook met deze route maar al snel kwam ik er achter dat er te veel achterlijke randjes in zaten die mijn vingers niet ten goede komen en doe vervolgens ook geen poging meer. Roman harkt nog een 9+ weg en we vertrekken naar het volgende gebiedje. Terrarium moet een klein, laag en overhangend wandje zijn, iets dat in mijn oren goed klinkt. Na even wat zoekwerk wisten we het te vinden en ik stond versteld van hoe laag het was. Op dit wandje, dat niet meer dan 6 meter hoog is zitten toch wat leuke routes met voornamelijk pockets. Ik weet me vrij makkelijk door een -9 te hijsen voordat ik begin te verzuren. Dit is echt ideaal voor mijn vingers, maar het heeft meer weg van boulderen. Roman stapt in Monokultur een 9+ waarvan de naam al wel aan geeft wat je er in tegenkomt. Dit is iets waar hij dol op is en met zeer effectieve luchttreden weet het techniekmonster zich een baan te werken door deze pocket boul…..route;) Dit kunstje wilde ik ook wel nadoen maar die ene mono kon ik niet aan.

Monokultur 9+

8b/c

Na een zeer goede nachtrust… gaan we naar Zwergenschloss waar ik jaren geleden al eens had geklommen. Hier wilde Roman een project proberen waar hij al in bezig is geweest. Dit geeft mij de gelegenheid om PlanB (10) te proberen die nog redelijk te doen zou kunnen zijn voor mij. Het is een sterk overhangende route met relatief grote grepen en fysieke passen. Het begint met een aantal passen op een aantal grote grepen om vervolgens bij zes passen gas te moeten geven. De meeste mensen schijnen de crux met rechts te doen aan een redelijk randje, maar helaas is mijn rechter vinger nog niet zo goed. Nu moet ik deze pas op links doen, iets dat Roman ook ooit eens heeft gedaan. Als vrij snel wist ik alle passen te maken maar helaas was ik al best leeg en er zat alleen een poging in die mij tot de crux deed komen. Roman deed nog een supergoede poging in PowerPlay, maar na een mindere tweede poging was ook hij over zijn max heen.

dag 3.

De laatste dag hebben we nog een aantal leuke routes gedaan op Megalumania. Ondanks dat het een bijna verticale wand was viel het nog wel mee hoe klein alles was en waren het erg leuke routes om te klimmen.

Auswartsspiel 8+

afblok les 1

2010-02-14T09:59:00.000-08:00

Het gaat al een iets beter met mijn vingers maar het gaat nog wel even duren.

Enzo en Jesse op avontuur in IB

2009-10-06T02:49:00.000-07:00

Na een heftige bouldersessie in IB lopen Enzo en ik terug uit deze wildernis.

Maar plotseling dook daar uit de bomen een monsterlijke slang op...

Enzo en ik raakten verzeild in een strijd om leven en dood.

Na een heftig gevecht wisten we de slang te overmeesteren. Hier een foto van het monster aka Hazelworm.

2009-10-06T02:38:00.000-07:00

Vakantie trip 2. (18 juli)

2009-08-18T06:04:00.000-07:00

Petrohrad
Net terug uit Magic en een dag later weer op weg naar Tsjechië samen met Paloma en Pipa. Het plan was dat we bij Petrohrad op een camping te staan zodat ik het bouldergebied kon checken en ook naar Praag kon gaan. Het was mij al verteld dat de zomer niet het beste moment is om naar dit gebied te gaan en dat het erg scherp is. De tempratuur is niet zo heel erg maar het is eerder het ongedierte wat te voorschijn komt met deze hoge temperaturen. We hadden Pipa nog wel behandeld met teken en vlooien rotzooi maar na de eerste dag door het bos te sjouwen had ze op het einde van de dag wel 10 teken. En er waren nog wel meer beestjes zoals muggen en kleine K.U.T vliegjes die nare plekken achter laten waar je dagen later nog plezier van hebt. Er was recentelijk een topo uitgekomen die er goed uit zag. Ik ga een in gebied altijd eerst rondrennen om te kijken hoe het gebied er globaal uitziet.
Er waren wel een aantal interessante blokken in dit gebied, maar niet veel. Afgezien van het feit dat het allemaal erg scherp aanvoelt zijn de boulders erg laag en onduidelijk. Sommige blokken hebben zo veel lijnen op het blok zitten dat het onduidelijk is wat je wel en niet mag gebruiken. Een beetje gefrustreerd loop ik rond met Paloma en Pipa achter me aan terwijl we worden leeg geprikt door de muggen. De tweede dag weet ik wel een aantal mooie boulders te vinden en wat te proberen, maar dit gaf mij niet de motivatie om weer terug te komen de volgende dag.

Magic oko een aanrader!

De rest van de dagen hebben we lekker bij de tent gezeten en een dagje Praag gedaan. Praag was zeker het hoogtepunt van Tsjechië en ik zal zeker nog eens terug keren naar deze geweldige stad.

Magic wood
De tweede stop is Magic Wood waar ik net iets meer dan een week geleden ook al was geweest. Het weer is super en de dixies zijn net geleegd dus het bezoek hier kan al niet meer stuk. Er waren nog veel bekenden van de vorige keer en het is weer erg gezellig.

Bijna iedere dag lekker langs de rivier liggen als het een beetje goed aanvoelde op het einde van de middag het bos in sjokken. Ik besluit een paar projecten uit te kiezen die vingervriendelijk zijn en daar al mijn energie in te steken. De eerste dag weet ik al meteen Body Count 8a+ af te maken waar ik de vorige trip al één dag in had gewerkt. Ook wist ik La Dance 7b/7c te doen, wat een pittige mantel is. Dit was een lekkere opsteker voor de rest van de trip en ik begon vol moed aan mijn tweede project.

Body count

Ik hoorde dat er een stel Duitsers in Unendliche Geschichte bezig zijn en besluit op dag twee dat ook te gaan doen. Peter Wurth is bezig om alle drie de delen aan elkaar te rijgen en doet het eerste deel meerdere keren voor. Al snel weet ik alle passen te maken en wat aanpassingen te maken die voor mij beter uit komen, maar besluit om echte pogingen voor de volgende dag te bewaren. De volgende dag gaat het erg goed en de condities zijn goed voor mij. Helaas val ik drie keer van de eindgreep en besluit deze sessie te staken ondanks dat ik erg dichtbij ben. Als het al zo goed gaat op de tweede dag dan ga je er van uit dat je hem snel zal klimmen, maar niets was minder waar. De condities voor deze boulder speelden een grote rol in dit proces. De boulder mag namelijk niet te droog zijn en moet zelfs een beetje vochtig zijn. Ik heb meerdere malen de boulder nat moeten maken om meer grip te krijgen op de slechte aflopers. Het drama ging zo nog drie klimdagen door waarbij ik meerdere keren van het einde afviel door te slechte condities of een hele hoop gestuntel van mijzelf, kortom frustrerend. Ondertussen vindt Paloma die zeer veel mentale steun geeft genoeg rust en ontspanning bij de prachtige rivier die langs het gebied loopt. Eigenlijk werd er weinig geklommen want iedere dag was het laat opstaan en tot een uur of 3 a 4 langs het water liggen en een beetje bruin worden.
Mijn geduld werd beloond op de laatste dag, waarbij het de hele dag regende en bijna elke boulder nat was. De grepen waren zelfs nog te droog en heb de grepen zelf nog eerste moeten bewerken met water.

(fotos Sander Luckers)
Arco.
Nog een week naar noord Italië waar we lekker de zon hebben opgezocht bij Arco. Ondanks de drukte hebben we toch de rust weten te vinden langs het water bij de camping en waar Pipa zich kon uitleven. Een dagje Venetië was het hoogtepunt van de vakantie.

Magic wood trip 1.(6 juli)

2009-08-18T05:21:00.000-07:00

Helaas was mijn reisgenoot op het laatste moment ziek geworden en stond ik er net zoals vele andere keren dit jaar er alleen voor. Gelukkig weet ik van vorig jaar dat dit geen probleem hoeft te zijn aangezien rond deze periode er genoeg mensen zullen zijn. Dus samen met Pipa op weg naar het magische woud.

Ferdinand en Ricardo waren deze dagen ook aanwezig en ik heb met hen de eerste dagen geboulderd. De eerste paar dagen wilde ik graag Sofa Surfer afmaken waar ik vorig jaar al veel in had gewerkt. Toen lukte het mij om alle passen tot aan de laatste moeilijke pas makkelijk te maken. Dit jaar heb ik weer veel problemen gehad met mijn vingers en had dit jaar niet de kracht om goed door het begin te komen, dus staakte ik dit project na een paar dagen.
Vervolgens heb ik er voor gekozen om zo veel mogelijk boulders te gaan doen tot 7c+ en voor de volgende keer meer te gaan projecten.

Ik besloot om met Ricardo mee te doen in Swiss Beats, een boulder die alles bezit. Randjes, slopers, zijgrepen, knijpers en op het einde een mantel met een plaat als uitklim. Een zeer gevarieerde boulder die erg fysiek en ingewikkeld is. Gelukkig lukte deze snel na een kleine aanpassing gemaakte te hebben in mijn methode zodat die iets beter uit kwam voor mijn lengte.
De rest van de dagen heb ik zo veel mogelijk klassiekers geprobeerd te doen.

Tante op een Houtvlot

2009-07-02T06:42:00.000-07:00

lekker harken in de zon!!

Alien

2009-07-02T02:03:00.000-07:00

Een dagje Istenberg.

2009-05-09T12:37:00.000-07:00

2 mei.
Met Ad, Mark en JM een dagje naar IB. Ik het grootste deel van de mooie lijnen gedaan, maar JM had weer een nieuwe lijn gevonden die hij me wou laten zien. Eerst een beetje opwarmen op het gaatjes blok, waar het mij meteen lukt om een onverharde greep er uit te trekken(auw!). Ad en Mark gaan bezig in een leuke 6c(+) en ik probeer alle boulders weer te herhalen op het hoofdblok. Helaas worden deze boulders niet vaak herhaald, zodat je weer een heleboel rotzooi moet verwijderen. Het lukt mij al snel alle boulders te herhalen waaronder mijn eigen juweeltje ‘’tante op een houtvlot’’ (credits naam, JM). Vervolgens naar de nieuwe lijn de JM heeft schoongemaakt. Deze was vandaag voor het eerst écht droog en redelijk schoon. JM had de boulder al gedaan, maar wel door in te huppen en boven in via een boom uit te klimmen. Dit moet natuurlijk anders.. Het begin wordt meteen een stukje lastiger maar wel leuker, maar het einde wordt enger. De boom zit zo dicht bij de rand dat je niet mooi voorover kunt kantellen maar recht omhoog moet uitdrukken. Je komt dan een stuk naar achteren waar nu net een steen ligt. Na een paar keer een weigering op het einde te hebben omdat ik green vertrouwen heb in de wrijving lukt het mij toch om de boom te ontwijken en de boulder te toppen. Ondanks dat de boom in de weg zit is het een mooie 6b/c boulder die zeker de moeite waard is.

Er komt nog een filmpje

26 – 29 april

2009-05-07T13:34:00.000-07:00

Het was de bedoeling om een anderhalve week naar Bleau te gaan, maar omdat ik het erg druk heb en kort geleden een cortisone spuit in mijn vinger heb gehad doe ik het nu wat rustiger aan. Ik besluit om mij aan te sluiten bij het SPSS Team om daar een beetje begeleidertje te spelen.

26
De eerste dag zag er al er somber uit maar gelukkig had ons base camp een vette partytent waar de hele groep makkelijk onder kon. We besluiten om naar Parijs te gaan om daar de kids een beetje aan plastic te laten rukken. De meesten zijn nog nooit in Bleau geweest en dan op hun eerste dag in de hal door te brengen is niet echt de bedoeling. Maar het is dit óf de hele dag onder de partytent zitten met die stuiterballen.
Halverwege Parijs begint het weer er beter uit te zien en besluiten snel weer om te draaien en naar 95.2 (snelst drogende gebied van Bleau) te gaan. En we hebben mazzel, want het bovenste gedeelte is al redelijk droog en de rest bijna, dus snel de klimschoenen aan en harken maar! De talentjes waren niet tegen te houden en klommen echt alles wat je ze voorschotelde. Ikzelf ben na een tijdje samen met Ivar rond gaan kijken of er nog leuke 7atjes weg te drukken waren.
Coince et Danse 7a
Pince-Toi 7a+
Triplette 7a
Van deze drie was Pince-Toi toch wel de mooiste boulder waarbij je uit een lastige positie toch nog een klein hupje naar rechts moet maken.

27
Dag twee besluit ik naar Enzo te gaan die in Roche qui Tourne de boulder Maître à Tribord wil afmaken. Deze boulder heb ik een tijd terug een keer uitgewerkt maar toen wist ik niet alle passen te maken, dus verder werken. Enzo kent alle passen al en kan mij de passen laten zien die ik nog niet wist. Na een paar keer voelen weet ik alle passen nu ook te maken en ben klaar om een paar pogingen te trekken. Ondertussen is Enzo al druk bezig en weet binnen enkele pogingen de boulder te doen. Ik heb twee goede pogingen maar strand op de laatste paar passen, waarbij het erg lastig is je hak goed te plaatsen. Vaker wilde ik het ook niet proberen aangezien ik voorzichtig moet zijn met mijn fikken.
Daarna gaan we naar http een 7c+ waar ik een paar jaar geleden veel in gewerkt heb en bijna succes in had. Nu een paar jaar verder en een stuk sterker denken wij deze boulder op de originele methode ff weg te drukken. En natuurlijk worden we vet gedist, iets waar we door de jaren heen erg goed in zijn geworden. We komen een heel eind maar weten deze lastige opvouw-pas net niet te maken, later zie ik ook dat we het niet helemaal goed meer deden.
Mijn volgende project was het hoofd van een dood zwijnenlichaam verwijderen en meenemen om te gebruiken op school.

28
Rustdag.
Dit had ik zeker nodig na afgelopen twee dagen, vooral na afgelopen nacht. Het regende weer en net toen ik wou gaan slapen hoorde ik gejammer uit één van de tenten van de kids. Ik geroepen door deze noodkreet ga op onderzoek uit om er vervolgens achter te komen dat deze twee dames lekke tent liggen. Gelukkig had één van de andere dames uit de groep een super grote tent bij zich waar van één cabine "vrij" was. Dus niet zeiken en verkassen!
Deze dag dus lekker rusten en de groep begeleiden in Roche aux Sabots.

29
Ik kan makkelijk nog anderhalve week blijven maar het team vertrekt en ik ben gaar, dus besluit ook te vertrekken vandaag. Eerst zouden we nog met z'n allen gaan boulderen maar de groep had geen zin meer. Gelukkig bleek Mariana van de Rotterdam groep een lift terug te willen en ook nog wel zin te hebben om een beetje te boulderen(Top!). Op naar Coquibus Rumont waar Marianne Sérénité wil proberen. Ikzelf wil naar Maître à Tribord om deze boulder af te maken.
Een paar pogingen zouden genoeg moeten zijn en dat moet ook écht, want meer zit er niet in. Bij poging twee weet ik al de eindgreep te fixeren en bungel aan één arm heen en weer, maar weet het niet te controleren. De crux van de boulder is om de dakrand komen, daarna moet je blijven opschuiven en je hak er in houden. Na een lange pauze is de laatste poging raak. Dit een mooie afsluiter van deze regenachtige dagen. Terug naar Enschede.

Plaatjes

2009-04-20T15:19:00.000-07:00

vlinder

Pipa.

Atresie.

Pasen.

2009-04-20T14:39:00.000-07:00

Weer zat ik met het probleem dat ik niemand kon vinden om met mij mee te gaan en Paloma heeft het te druk met de studie(dat zou ik ook moeten zijn). Maar Pipa is er ook nog, die heeft het niet zo druk en wou graag mee. Dus toch niet helemaal alleen.

Gréau.
Na acht uur rijden kwamen wij in de middag aan in Bleau. Snel Enzo smsen om waar wij naar toe is. Hij is naar Greau waar hij de staande start van Chaos wil proberen. Ikzelf wil graag Tigre et Dragon nog doen hier, maar dat lijkt mij geen goed idee met mijn vingers (klein K-randje). Ik besluit met David Jeu t’es Fou te gaan doen een 7a met een spannende uitklim. Na een beetje aanvoelen kom ik er achter dat ik erg veel last van zweet vingertjes heb en dat de uit klim nog wel eens spannend kan gaan worden. De eerste keer dat ik er dus aan kom vertrouw ik het niet en spring er uit(chicken). Ondertussen komt Enzo alweer naar boven gehuppeld, hij bewaard le Toit du Gréau voor een volgende keer. De volgende poging van mij is raak maar maak het nog wel even spannend om aan de andere kant van de aret uit te klimmen. Nu wil ik eens moven en op de heuvel gaan kijken naar een fraaie 7b die Enzo ook nog niet gedaan heeft. Nog even een 7btje weg drukken vandaag nog zou leuk zijn(dat dachten we). Na een uur aankloten staan wij nog steeds niet boven op en zijn flink aan het worstelen met de warmte. We hadden wel een grappige methode gevonden, helaas bleef het ook alleen maar in theorie leuk, maar in praktijk was het niet echt een succes. Later zag ik thuis het filmpje en bleek het niet zo ingewikkeld te zijn(vast de warmte..).

Recloses.
De tweede dag besluit ik mee te gaan met Enzo om Narcotic te proberen. Deze boulder bestaat uit een paar grote grepen waar je een aantal verre passen aan moet maken (lekker fysiek harken dus). Na een tijdje proberen voelt het nog allemaal niet super aan en we beginnen onze zin te verliezen. Wat ik wel merk in deze boulder dat de passen allemaal erg ver zijn en dat de Direct(8B) versie mij meer zal liggen. Maar helaas ben ik daar nog lang niet fit genoeg voor om zoiets te proberen.

Cassepot.
Aangezien ik lekker besluitloos ben gaan we naar Synapses, waar een hele mooie boeg zit. Helaas zijn deze boegen vaak hoog en eng, iets waar ik nog niet echt gewend ben. Gelukkig en tot mijn grote verbazing blijkt deze helemaal niet zo hoog te zijn en de crux zit hem in de eerst twee passen. Super! Het is een echte persboulder waarbij je op twee niet zo goede grepen moet opwerken, terwijl je niet echt super staat. Het lukt ons redelijk in de boulder te komen maar we kunnen er nog niet een echt pas uit gooien.

Cuvier est.
Hier treffen we met Ima en David en de ouders va Enzo. We gaan naar Echoes een Belgenboulder. De lijn ziet er leuk uit helaas heeft het wel een zeer lage start. Het begin is dan ook meteen de crux waarbij je uit een zitpositie jezelf van de grond moet trekken met een emmer op heup hoogte. Je trekt je zelf naar een klein randje die je gebruikt als intermediair, om vervolgens een verre pas naar een redelijke afloper te maken. Het einde bestaat uit een supergave mantel die niet zo heel moeilijk is.
De 7a tegenover deze boulder koste wat meer moeite. Het probleem zat hem op het einde waarbij je een onzekere pas moet maken naar een redelijke greep maar wel boven een blok. We klommen beiden de boulder maar elk op een andere manier en zonder de enge pas.
Op het einde troffen we Victor nog even maar helaas begon het ook meteen te regenen wat het einde van onze klim dag betekende.

Beetje vroeg.
De zondag was ik weer lekker vroeg wakkeren(7uur) en besloot nog ver voordat Enzo’s dag begon naar Bouligny te gaan. Pipa was er ook al klaar voor en stond ook al voor de tentdeur te kwispelen. Ik doe de tent open om vervolgens te zien dat het zeik nat is en dat het vannacht toch iets meer had geregend. Toch besluit ik weg te gaan, om er vervolgens achter te komen dat het blok echt zeik nat is en dat het nog wel even gaat duren voordat het droog is. Le Clown Assis, een boulder die ik bijna klom een jaar geleden moet dus nog steeds op zich laten wachten. Dan maar naar Franchard Raymond waar ik eens een kijkje wil nemen. Ook hier zie ik na een tijdje wandelen dat het nog te vroeg is en de blokken nog erg vochtig zijn.
Lekker vroeg op, veel moeten sjouwen en een heel stel natte blokken gezien, vet gaaf!! Pipa vond het trouwens geweldig en heeft waarschijnlijk al de helft van haar dagvoorraad aan energie gebruikt.

Gorge aux Chats.
Toen ik daar aan kwam was het hele gezelschap compleet. Ik ging eerst een beetje aan kloten in een stel 7atjes die ik met pijn en moeite kon klimmen. Blijkbaar ben ik toch al goed moe naar deze paar dagen klimmen. David kwam er aan gehobbeld en zei dat hij een mogelijk project had gevonden. Ik bedenk mij geen twee keer en ga een kijkje nemen naar deze nieuwe lijn. Het is een kort overhangend wandje met twee onder grepen en een redelijke eind rand. De start is een beetje problematisch omdat er een groot blok onder ligt die de instap bemoeilijkt. De bedoeling is dat je niet via het grote blok instapt, maar vanaf de grond en dan met behulp van een paar matige treetjes naar de top hupt. In het begin dacht ik dat het maximaal een 7b zou zijn, maar na een aantal keer bleek het toch iets lastiger te zijn. Zodra je met de voeten van de grond afkomt sta je bijna vast en kun je bijna niet meer bewegen. Ik heb wel het gevoel dat het kan maar dan moet ik wel wat fitter terug komen.

Coquibus Rumont.
Freestyle, een boulder die ik altijd al heb willen zien maar nooit echt de moeite voor gedaan om te vinden. Het is toch een stukje lopen en we hebben geen zekerheid om het ook daadwerkelijk te vinden, maar als je niet probeert gebeurt er ook niets. Na een hele tijd sjouwen, goed de instructies volgen vinden we het blok en zijn niet teleurgesteld. Het is een groot dak en de boulder ziet er echt vet uit, met een fysiek dak gedeelte en een echte Bleau uitklim. Moe, maar gemotiveerd beginnen we te werken aan de eind passen van de boulder. Het leek mij een handig idee om de passen na het dak eerst te proberen en dan de moeilijkste in het dak. Zo, wat werden wij gedisst zeg. Het bleek echt retelastig te zijn dit gedeelte en het lukte ons maar niet het einde uit te klimmen en dan hadden we het begin nog niet eens geprobeerd. Een beetje gefrustreerd beginnen we aan de eerste passen `de moeilijkste`. Dit bleek juist wel weer mee te vallen en maken deze passen snel. Nu hebben we alle passen gemaakt behalve het einde wat het makkelijkste er uit ziet. Ondanks dat het best warm is kan ik er niet tegen dat ik niet alle passen gehad heb en wil nog één keer het einde proberen. Met mijn laatste energie begin ik aan de slopperige uitklim en kom met gebogen armen op het einde aan en gooi uit pure wanhoop een gooi naar de ´´verlossende´´ rand. Plons!!! En kom vol van het einde afzeilen (GVDkutzooi).
De eindgreep bleek niet echt een rand te zijn maar een afloper die onder water zit verstopt. Nu dat ik weet wat er kan komen doe ik het nog een keer en met succes. De energie is op, maar wij weten nu wel hoe de boulder kan, dus voor de volgende keer.

Na lekker gegeten te hebben bij Enzo thuis(met dank aan zijn ouders!) is het tijd voor Pipa en mij weer lekker in ons warme tentje te kruipen om ons vermoeide lichaam de rust te geven.

Terug naar NL.
Het was de bedoeling om nog even in de vroege ochtend te gaan boulderen, maar na drie dagen al veel gedaan te hebben heb ik er niet zo veel zin meer in. Nog even langs het tankstation en voor de drukte uit wegrijden.

Pipa kom!

2009-04-01T23:15:00.000-07:00

Eindelijk weer naar Bleau. Na een drukke week ga ik weer naar Bleau samen met Enzo en Pipa. Na een brakke rit zijn we er eindelijk en rond 2 uur lig ik in bed.

Vrijdag.
Ik ben vroeg wakker en de ochtendzon schijnt op mijn gezicht. Heerlijk, wat een super dag zal dit worden. De planning is om eerst naar Contre Sens te gaan en die in de eerste poging weg te drukken. De vorige keer klom ik de boulder al bijna terwijl mijn lichaam al flink gaar was. Niets bleek minder waar.. Na een aantal pogingen sta ik nog steeds niet op het blok(GVD!). Ik ben veel te gespannen en sneuvel steeds op het einde, waar mijn methode erg veel concentratie van mij vergt. Ik staak de strijd! Pipa kom!

Hier nog een foto met 1 van de moeilijke passen. (voorjaarsvakatie)

Op naar Total Eclips het project van Enzo. Ik zelf ben nog steeds bezig met het begin van de link-up van dit super gave dak. Enzo is al snel opgewarmd en begint snel met het aanvoelen van dè pas. Na een aantal keer proberen lukt het hem dè pas nog steeds niet en begint te hij twijfelen aan zijn vorm. Waarschijnlijk zijn we toch net iets te gaar van de rit en hebben weinig fut. Ikzelf werk ook nog even in deze boulder en weet toch nog wat bewegingen te perfectioneren, maar tot een echte poging komt het niet. Enzo weet helaas niet het maximale eruit te halen. Op naar Cuisinière! Pipa kom!

Ons back-up plan is La Chose,een leuke korte boulder. We hebben al wat voorkennis door wat beeldmateriaal en weten dat er twee methodes zijn. Enzo gaat voor de Jos-methode waarbij je een handwissel moet maken op een greep die zich daar niet echt voor leent. Ikzelf besluit er snel mee te kappen en mijn laatste energie te sparen voor Contre Sens. Enzo is het ook een beetje zat, maar wil toch nog even 52 Gérard checken; een rare dyno in een heel groot dak, waar voor de rest niets anders zit (best jammer..). Hier laat hij één van zijn specialiteiten zien, springen. Na eerst een paar test sprongen te maken hangt hij al snel aan het einde. Vette sprong kats lachen! Pipa kom!

Nu nog een keer naar mijn project. vol nieuwe energie rag ik nog weer een aantal keer naar boven, maar met mijn dikke reet komt ik steeds te ver naar achteren om de eindrand te fixeren. Dit begint te frustreren omdat alles makkelijk gaat, maar mentaal loopt het niet lekker. I’ll be back. Pipa kom!

Zaterdag.
We zijn vannacht versterkt met twee brulapen Chiel en Ties (de weegschaal hulk). We doen het rustig aan deze ochtend en nemen een goed ontbijt. Ik besluit er een rustige dag van te maken, omdat ik graag zondag Contre wil afmaken. We gaan vandaag weer naar Cuisinière waar Marijn ook zal zijn. Hier wordt er gewerkt in Miséricorde en Pensées Cachées. Ik kijk een tijdje toe en begin toch een beetje zin te krijgen om iets te proberen. Miséricorde is te veel op de vingers maar Pensées Cachées niet en die lukt mij flash. Vervolgens lopen we naar Duel waar Marijn en Ties fanatiek pogingen in trekken. Ik kijk zelf vol afschuw toe hoe die twee jongens hun vingers en voornamelijk hun nagels aan het martellen zijn. Ondanks dat Ties bijna zijn nagels er aftrekt weet hij tot de laatste pas te komen en doet de boulder bijna… Pipa kom!

In Ermitage zijn we ook nog geweest en hebben daar nog een paar leuke zevens gedaan. Pipa kom!

Zondag.
De laatste dag en nu moet het gebeuren. Lekker vroeg op, Pipa wakker maken en vroeg naar het project. Pipa kan zonder ons de boulder al vinden en loopt ver voorop. Al snel voel ik tijdens het opwarmen dat ik erg stijf ben en dat ik niet snel opgang kom. De pogingen gaan dus ook nergens over en ik begin het somber in te zien. Ik besluit te stoppen en eerst naar Cuvier te gaan om daar met de rest nog even lekker te hakken.
Enzo en Marijn gaan bezig in een boulder die zeker op mijn lichaam geschreven is en besluit niet mee te doen, zodat ik de anderen niet demotiveer als ik de boulder flash doeJIk besluit samen met Chiel naar Holy Moly te gaan één van de mooiste 7a’s van Bleau. Na een paar keer proberen en een beetje aanmoediging weet Chiel deze superboulder snel te klimmen. En alsof dit nog niet genoeg is doet hij Aérodynamite ook nog bijna… die gast is fit!! Enzo en Marijn hebben succes in Super Prestat en besluiten in Fluide Magnétique te gaan werken, een zeer tricky 7b+(is mij verteld..). Na een tijdje de anderen zien werken, gaat bij mij ineens een lampje branden en zie ik misschien een oplossing. En verrek, bij stom toeval haakt mijn voet rechts een beetje en weet ik vervolgens de boulder uit te harken. Deze methode opende ook voor de anderen de mogelijkheid om deze weg te drukken en dit doet Enzo dan ook.
Nu zijn we klaar, maar ik mis nog iets, Pipa! Alsof de anderen het nog niet vaak genoeg gehoord hebben. Pipa kom! En na een aantal keer is ze er nog steeds niet. Kak, dat beest is natuurlijk veel te druk met andere leuke dingen. Bij deze gedachten begin ik wat harder te roepen en begin mij een beetje zorgen te maken. Maar na een aantal minuten hoor ik haar kattenbelletje aankomen en weet dat ze er niet weg is.(diepe zucht..)

Het is al best laat, maar ik besluit toch naar Contre Sens te gaan. Ondanks dat ik niet superfit meer ben zit ik wel vol motivatie en weet er al snel weer op de laatste pas uit te tieven.(GVDKUTZOOI). Dit ritueel herhaalt zich nog vier maal. Nog één poging zeg ik tegen Enzo, dan moeten we echt naar huis. Eerst een methodeverandering op de laatste pas en er 100% voor gaan. Deze poging voelt erg brak aan, maar toch gebeurd er iets dat ik nog nooit eerder heb gehad. Tijdens de boulder krijg ik vernieuwde energie op het einde het bewegen gaat ineens een stuk makkelijker. Ik sta bovenop het blok. ZO! Dat was even een heftige sessie en met succes, echt top!

Topweer, gezellig en beide wat leuke dingen gedaan. Top!
Met dank aan Enzo, Marijn, Chiel, Ties, Kim, Marijn Junior en Pipa.

Toch maar niet.

2009-03-12T07:27:00.000-07:00

Na een lange tijd twijfelen heb ik toch maar besloten om niet te gaan. Ik had de auto al ingepakt en stond op het punt te vertrekken toen plotseling de weersvoorspelling er minder positief uitzag. Dit is erg jammer maar het zal mij een hoop energie besparen. Gelukkig is er nog altijd internet waar ik weer weg kan dromen bij de vele Bleau filmpjes die er op staan.

Hier nog een filmpje die gemaakt is in 2006 door Matt Kelly. Toen had ik nog lang haar.

Fontainebleau 2006 from matt kelly on Vimeo.

Lekker een weekje weg.

2009-02-28T02:12:00.000-08:00

Een weekje weg naar bleau met mijn vriendin, ouders en drie hondjes.

Herman, Pipa, Lotje

Helaas hadden we veel koude en natte dagen, maar ook een aantal goede. Dan moesten we vroeg op om even lekker te harken in het bos.

T-rex assis afgemaakt!

Op de laatste dag ging in nog naar Contre sens(met twee handen in gat beginnen) een zeer mooi boulder van 10 bewegingen lang. Toevallig kwam Enzo ook nog even langs. Dit motiveerde mij net iets meer om mijn laatste energie er uit te persen. Helaas mocht dit niet baten en strande ik op het einde na de crux. Nu is het weer een tijdje afzien voordat ik weer weg kan, maar heb natuulijk wel wat om naar uit te kijken. Falen op het einde